Tyreoglobulina

Kod ofertowy:

108

Kod ICD:

O65

Grupa Badań:

Opis badania:

Diagnostyka, ocena skuteczności leczenia i wykrywanie wznów zróżnicowanego raka tarczycy. Ocena nasilenia stanów zapalnych tarczycy.

Znaczenie kliniczne:

 

Badanie polega na oznaczeniu stężenia tyreoglobuliny (Tg) we krwi. Tg jest produkowana w warunkach fizjologicznych przez komórki gruczołowe tarczycy jako prekursor tyroksyny i innych jodotyronin (T3, T4, rT3). Odpowiednio czułymi metodami Tg wykrywana jest w surowicy u większości zdrowych ludzi. Stężenie Tg w surowicy zależy głównie od trzech czynników: (i) masy tkanki tarczycy wydzielającej Tg, (ii) stopnia uszkodzenia tkanki wydzielniczej (zapalenie/uszkodzenie mechaniczne),(iii) stopnia stymulacji receptora TSH.   

Podstawowym zastosowaniem klinicznym badania jest ocena skuteczności leczenia chirurgicznego zróżnicowanego raka tarczycy (DTC), możliwa u chorych na nowotwory zdolne do wydzielania Tg ( dwie trzecie wszystkich DTC) po stymulacji przez TSH. W takich przypadkach, już w pierwszych tygodniach po zabiegu, przedoperacyjny poziom Tg spada dwukrotnie w przedziałach 2-4 dni (tzn. połowicznych czas zaniku Tg wnosi 2-4 dni). Dynamika zmian poziomu Tg w okresie 6-8 tygodni po operacji jest wskaźnikiem stopnia doszczętności zabiegu. W przypadku utrzymywania prawidłowego poziomu TSH u badanego (przez substytucję syntetycznymi hormonami tarczycy - levothyroksyną (LT4), liotyronina LT3) poziom wykrywanej Tg jest proporcjonalny do masy pozostawionej tkanki prawidłowej i nieusuniętej  tkanki nowotworowej. Czułość diagnostyczna pomiaru Tg w przypadku leczonego chirurgicznie DCT, który wydziela TSH, jest tym wyższa, im wyższy był przedoperacyjny  poziom Tg i mniejszy rozmiar nowotworu. Należy pamiętać, by oznaczenie poziomu przedoperacyjnego Tg było dokonywane co najmniej dwa tygodnie po wykonaniu punkcji cienkoigłowej tarczycy. Po radykalnym zabiegu,  stymulacja wysokimi stężeniami TSH umożliwia wykrycie bardzo niewielkiej ilości przetrwałych komórek wydzielających Tg. Badania stężenia Tg są miarodajne jedynie u osób, u których wykluczono uprzednio obecność przeciwciał anty-Tg. Przeciwciała anty-Tg w badanej próbce, zależnie od metody oznaczania Tg,  zaniżają lub zawyżają wynik Tg. W seryjnych oznaczeniach Tg  wykonywanych dla wykrycia wznowy nowotworu, wyniki fałszywie ujemne mogą spowodować przeoczenie momentu pojawienia się wznowy DTC. Oznaczenie stężenia Tg stosowane jest również w diagnostyce  chorób nienowotworowych i stanów klinicznych, jak:

  • nadmiar hormonów egzogennych (thyreotoxicosis factitia)  -  tyreotoksykoza wywołana  preparatami tarczycy lub hormonami tarczycowymi, bez podwyższonej Tg
  • ustalenie etiologii wrodzonej niedoczynności tarczycy u niemowląt,  wykrytej w badaniu przesiewowym noworodków
  • ocena aktywności zapalenia tarczycy, podostrego zapalenia oraz podostrego indukowanego amiodaronem. 

Przyczyny zmian:

Najczęściej stosowane w diagnostyce:

Przygotowanie pacjenta:

« wróć do katalogu
Katalog badań udostępniany jest w celach informacyjnych i nie stanowi oferty w rozumieniu Prawa Handlowego. Badania wysokospecjalistyczne oraz wykonywane z próbek innych niż krew lub mocz, mogą nie być dostępne we wszystkich placówkach. W takim przypadku informacji udziela personel Punktów Pobrań lub pracownicy Działów Obsługi Klienta.
Tylko punkty pobrań
Tylko laboratoria

pełny katalog badań

© 2013 Diagnostyka. Wszelkie prawa zastrzeżone.