CEA

Nazwa alternatywna: Antygen karcynoembrionalny

Kod ofertowy:

204

Kod ICD:

I53

Grupa Badań:

Opis badania:

CEA. Antygen karcynoembrionalny. Oznaczenie CEA w surowicy,  przydatne w diagnostyce, prognozowaniu i monitorowaniu leczenia raka.

Znaczenie kliniczne:

 

Oznaczenie CEA w surowicy jest przydatne w diagnostyce, prognozowaniu i monitorowaniu leczenia raka. Antygen karcynoembrionalny, CEA (ang. carcino-embryonic antygen) ,antygen rakowo-płodowy, swoją nazwę zawdzięcza historycznemu poglądowi, że zlokalizowany jest   wyłącznie w komórkach raka  żołądkowo- jelitowego i w przewodzie pokarmowym płodu. Dzisiaj wiadomo, że wzrost stężenia CEA w krwi towarzyszy złośliwym i łagodnym zmianom chorobowym przewodu pokarmowego i innych organów. Zmiany nienowotworowe wiążące się z podniesionym poziomem CEA dotyczą chorób wątroby, stanów zapalnych przewodu pokarmowego, zakażeń, urazów, martwic niedokrwiennych, chorób  tkanki łącznej i upośledzenia funkcji nerek. Co więcej wzrost stężenia CEA w surowicy stwierdzany jest u palaczy papierosów, co wymusiło określenie  oddzielnych zakresów referencyjnych CEA  dla palaczy. Pięciokrotyny wzrost CEA przyjmowany jest z marker zmiany złośliwej, lecz tak często spotykany jest w przypadkach zmian łagodnym charakterze, że oznaczenia CEA nie ma waloru testu przesiewowego w kierunku chorób nowotworowych.  Wynika to z biochemicznych właściwości CEA, który jest zróżnicowaną rodziną glikoprotein o masie 175-200 kDa, różniących się zarówno składem aminokwasów jak i węglowodanów. Wzrost stężenia CEA w krwi obserwowany jest w przypadku: 70 % nowotworów jelita grubego, ponad  65% przypadków niedrobnokomórkowego raka płuc,  55 % nowotworów trzustki, 50% nowotworów żołądka, 45% nowotworów płuc, 40 % nowotworów szyjki macicy, 40% nowotworów piersi i 25% nowotworów jajników. Oznaczenie CEA przydatne jest  przede wszystkim w diagnostyce,  prognozowaniu i monitorowaniu leczenia raka. U chorych na raka płuc  zmiany stężenia CEA mają dużą wartość rokowniczą  skuteczności leczenia. CEA typowany jest na potencjalny, niezależny,  czynnik rokowniczy w raku jelita grubego i odbytnicy. Podniesione stężenie CEA przed operacją wskazuje na ryzyko nawrotów lub przerzutów do wątroby. W przypadku raka jelita grubego (okrężnicy) wysokie stężeni CEA stanowi złe rokowanie;  w przypadku raka odbytnicy nie ma znaczenia rokowniczego. Oznaczenie CEA jest pomocne w przypadku chemioterapii poprzedzającej zabieg chirurgiczny i ocenie prawidłowości lokalizacji nowotworu w przypadku radioterapii.  Jeżeli wskazana jest resekcja ognisk przerzutowych, zaleca się pomiar pooperacyjny CEA co 2–3 miesiące u chorych w stadium II i III choroby. Normalizacja surowiczego poziomu CEA powinna nastąpić w ciągu 4 miesięcy po radykalnym zabiegu operacyjnym. Brak normalizacji  może wskazywać na niedoszczętność zabiegu i wysokie prawdopodobieństwo nawrotu w  ciągu roku. CEA jest wykorzystywany również w monitorowaniu raka piersi - przerzutowania w trakcie leczenia oraz w wykrywaniu  przerzutów do płuc i kości, a także  w monitorowaniu leczenia niedrobnokomórkowego raka płuc.

Przyczyny zmian:

Najczęściej stosowane w diagnostyce:

Przygotowanie pacjenta:

« wróć do katalogu
Katalog badań udostępniany jest w celach informacyjnych i nie stanowi oferty w rozumieniu Prawa Handlowego. Badania wysokospecjalistyczne oraz wykonywane z próbek innych niż krew lub mocz, mogą nie być dostępne we wszystkich placówkach. W takim przypadku informacji udziela personel Punktów Pobrań lub pracownicy Działów Obsługi Klienta.
Tylko punkty pobrań
Tylko laboratoria

pełny katalog badań

© 2013 Diagnostyka. Wszelkie prawa zastrzeżone.